Leczenie nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to poważny problem zdrowotny, który dotyczy milionów kobiet na całym świecie, w tym coraz większej liczby pacjentek w Polsce. Najczęściej spotykanym typem jest wysiłkowe nietrzymanie moczu (WNM), które polega na mimowolnym oddawaniu moczu podczas wysiłku fizycznego, kaszlu, kichania czy śmiechu. W niektórych przypadkach występuje również mieszane nietrzymanie moczu, czyli połączenie wysiłkowego i naglącego parcia. W naszej placówce oferujemy skuteczne i małoinwazyjne zabiegi, które przywracają komfort życia i kontrolę nad pęcherzem.

Przyczyny nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu może mieć różne przyczyny, zależne od wieku pacjentki, przebytych porodów, chorób współistniejących czy stylu życia. Jedną z najczęstszych przyczyn wysiłkowego nietrzymania moczu jest osłabienie mięśni dna miednicy, które pełnią kluczową rolę w utrzymywaniu prawidłowego ciśnienia w obrębie pęcherza moczowego i cewki moczowej. Ich osłabienie może nastąpić m.in. w wyniku:

• naturalnych porodów (urazy okołoporodowe),
• menopauzy i spadku poziomu estrogenów,
• wzrostu ciśnienia śródbrzusznego (np. podczas przewlekłego kaszlu, zaparć lub dźwigania),
• operacji ginekologicznych,
• otyłości.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu a inne przyczyny

Nie każda forma nietrzymania moczu ma charakter wysiłkowy. Wśród innych przyczyn znajdują się:

• nagłe parcie i nadreaktywny pęcherz (często w chorobach neurologicznych, np. stwardnieniu rozsianym),
• uszkodzenia nerwów (np. po porodzie lub operacjach),
• zmiany hormonalne w okresie menopauzy,
• obniżenie spojenia łonowego,
• przewlekły kaszel i zaparcia,
• urazy okołoporodowe.

U niektórych pacjentek problem ma związek z chorobami ogólnoustrojowymi, np.:

• chorobami neurologicznymi, takimi jak stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona czy choroba Alzheimera,
• uszkodzeniami nerwów odpowiedzialnych za kontrolę mikcji (np. po urazach lub w przebiegu cukrzycy),
• zaburzeniami anatomii miednicy mniejszej, takimi jak obniżenie spojenia łonowego czy obniżenie pęcherza moczowego.

Warto dodać, że u wielu kobiet nietrzymanie moczu rozwija się stopniowo i początkowo objawia się jedynie podczas większego wysiłku, a z czasem przybiera postać przewlekłą. Im szybciej zostanie wdrożone odpowiednie postępowanie, tym większa szansa na skuteczne leczenie – bez względu na przyczynę.

Dlatego tak ważna jest prawidłowa diagnoza, która umożliwia skuteczne leczenie nietrzymania moczu.

Na czym polegają zabiegi w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu?

Zabiegi mają na celu wzmocnienie struktur pod cewką moczową, których osłabienie często prowadzi do nietrzymania. W zależności od wskazań medycznych, możliwe są dwa główne podejścia:

• plastyka przedniej ściany pochwy z użyciem własnych tkanek pacjentki (powięzi),
• wszczepienie syntetycznej taśmy pod cewkę moczową – TVT (tension-free vaginal tape).

Obie metody przywracają prawidłowe położenie cewki moczowej i poprawiają funkcjonowanie mechanizmu trzymania moczu. Zabiegi przeprowadzane są z dostępu pochwowego, po odpowiednim przygotowaniu – w tym estrogennym leczeniu miejscowym śluzówki pochwy.

Jak wygląda przygotowanie do zabiegu?

Każda pacjentka przechodzi przez kwalifikację ginekologiczną u wybranego specjalisty, a także ocenę anestezjologiczną. Zabieg jest planowany, dlatego przyjęcie do szpitala odbywa się w dniu operacji. Najczęściej stosowane jest znieczulenie podpajęczynówkowe, które zapewnia bezpieczeństwo i komfort. Pobyt w szpitalu trwa zazwyczaj 1–1,5 doby.

Metody leczenia nietrzymania moczu – operacyjne i zachowawcze

Oprócz leczenia chirurgicznego oferujemy również inne metody leczenia nietrzymania moczu:

• leczenie farmakologiczne – stosowane głównie w przypadku naglącego nietrzymania lub objawów ze strony nadreaktywnego pęcherza,
• fizjoterapia uroginekologiczna – wzmacnianie mięśni dna miednicy, tzw. mięśni Kegla,
• elektrostymulacja i biofeedback – nowoczesne metody wspomagające terapię,
• leczenie zachowawcze i profilaktyka, szczególnie u kobiet po porodzie oraz w okresie menopauzy.

Dla kogo przeznaczone są zabiegi?

Zabiegi operacyjne polecane są przede wszystkim:

• kobietom z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, u których metody zachowawcze nie przyniosły oczekiwanych rezultatów,
• pacjentkom z osłabieniem mięśni dna miednicy i problemami ze stabilnością cewki moczowej,
• kobietom, które doświadczają problemów z gubieniem moczu podczas wysiłku fizycznego,
• pacjentkom z niewielką pojemnością pęcherza lub zaburzoną kontrolą oddawania moczu,
• osobom, u których występują częste epizody mimowolnego oddawania moczu, najmniej jednego epizodu nietrzymania moczu dziennie, lub wycieku moczu przy wzroście ciśnienia śródbrzusznego.

Diagnostyka i kwalifikacja do zabiegu

Przed podjęciem decyzji o leczeniu operacyjnym wykonujemy pełną diagnostykę nietrzymania moczu, która może obejmować:

• badanie urodynamiczne,
• ocenę pojemności pęcherza i czynności cewki moczowej,
• testy stresowe (np. test kaszlowy),
• ocenę stanu mięśni dna miednicy,
• badania obrazowe (USG),
• badania laboratoryjne (wykluczenie infekcji dróg moczowych).

Dlaczego warto zgłosić się na leczenie?

Nie należy bagatelizować problemu nietrzymania moczu. To nie tylko kwestia dyskomfortu, ale także wpływ na zdrowie psychiczne, życie społeczne i zawodowe. Wczesne wdrożenie leczenia – niezależnie, czy będzie to terapia zachowawcza, czy zabieg operacyjny – zwiększa szanse na trwałą poprawę i odzyskanie jakości życia.

Masz pytania? Umów się na wizytę kwalifikacyjną – nasi specjaliści pomogą dobrać najlepszą metodę leczenia, dostosowaną do Twoich potrzeb.