Zaćma kojarzona jest głównie z osobami starszymi, jednak może występować także u dzieci i niemowląt. Choć jest to schorzenie rzadkie, jego konsekwencje mogą być poważne – nieleczona zaćma u najmłodszych pacjentów prowadzi do trwałych zaburzeń widzenia, a nawet ślepoty. Dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie i szybkie wdrożenie leczenia.
Zaćma, inaczej katarakta, polega na zmętnieniu soczewki oka. U dzieci może być wrodzona – rozwija się już w okresie życia płodowego – albo nabyta, np. w wyniku urazów, infekcji czy chorób metabolicznych. Zmętniała soczewka uniemożliwia prawidłowe przechodzenie światła do siatkówki, co skutkuje osłabieniem lub całkowitą utratą ostrości widzenia.
Zaćma dziecięca może obejmować jedno oko (zaćma jednostronna) lub oboje oczu (zaćma obustronna). Tempo rozwoju choroby jest różne – czasem zmętnienie jest niewielkie i postępuje powoli, w innych przypadkach bardzo szybko prowadzi do znacznego upośledzenia wzroku.
Rozpoznanie zaćmy u dzieci nie zawsze jest proste, ponieważ maluchy nie potrafią jeszcze opisać swoich dolegliwości. Rodzice powinni zwrócić uwagę na takie sygnały jak:
Objawy mogą różnić się w zależności od wieku dziecka i stopnia zmętnienia soczewki. Każdy niepokojący sygnał wymaga pilnej konsultacji okulistycznej.
Podstawą rozpoznania jest badanie okulistyczne. Lekarz ocenia przejrzystość soczewki oraz ostrość wzroku dziecka w zależności od jego wieku. W diagnostyce stosuje się m.in.:
W przypadku podejrzenia wrodzonej zaćmy lekarz może zalecić dodatkowe badania genetyczne czy metaboliczne, aby ustalić jej przyczynę.
W Gdańsku kompleksową diagnostykę okulistyczną dzieci można przeprowadzić w placówkach specjalistycznych, m.in. w Szpitalu Gdańsk LUX MED, gdzie dostępne są nowoczesne metody obrazowania i konsultacje okulistów dziecięcych.
Jedynym skutecznym leczeniem zaćmy dziecięcej jest zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zmętniałej soczewki. Operację przeprowadza się zwykle jak najszybciej po postawieniu diagnozy, ponieważ prawidłowy rozwój widzenia odbywa się w pierwszych latach życia. Zbyt długie zwlekanie może doprowadzić do niedowidzenia i nieodwracalnej utraty funkcji wzrokowych.
Po usunięciu soczewki stosuje się różne metody korekcji:
Leczenie zawsze wymaga dalszej rehabilitacji wzroku – regularnych kontroli okulistycznych i często również ćwiczeń ortoptycznych. W niektórych przypadkach konieczna jest współpraca z logopedą, jeśli wada wzroku wpływała na rozwój mowy.
Tak. Nieleczona może prowadzić do trwałego niedowidzenia, a w skrajnych przypadkach do poważnego upośledzenia widzenia. Wczesne rozpoznanie ma ogromne znaczenie dla dalszego rozwoju dziecka.
Pierwsze podejrzenia mogą pojawić się już w badaniu noworodka, np. podczas testu czerwonego refleksu. Każda biała plamka w źrenicy wymaga pilnej konsultacji okulistycznej.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym przez doświadczony zespół okulistów dziecięcych. Ryzyko powikłań istnieje jak przy każdej operacji, jednak szybkie leczenie znacząco zmniejsza ryzyko trwałych zaburzeń widzenia.
Nie zawsze. U najmłodszych dzieci często stosuje się soczewki kontaktowe lub okulary, a decyzja o wszczepieniu sztucznej soczewki zależy od wieku i indywidualnych wskazań.
Zmętnienie usuniętej soczewki nie wraca, jednak może dojść do zmętnienia torebki tylnej, co wymaga dalszej kontroli okulistycznej.
W części przypadków tak. Dlatego przy zaćmie wrodzonej często zaleca się dodatkową diagnostykę genetyczną i metaboliczną.
